به این پدیده یعنی تجربه عقب موندن از بقیه
میگن :
فومو (FOMO)
یعنی مغزت به‌صورت خودکار اهداف آدمایی رو که تماشا میکنی چه دوستشون داشته باشی چه نه کپی میکنه.
از اینفلوئنسرها بگیر تا غریبه‌ها، یا حتی آدمایی که اصلاً شبیه تو نیستن
بعدش چی می‌شه⁉️
اگه اون کاری که مغزت از بقیه یاد گرفته رو انجام ندی (مثلاً باشگاه نری یا با بقیه نری مهمونی) شروع میکنی به حس عقب‌افتادن یا فومو برای کاری که حتی خودت نمیخواستی!

تکنیک #راهکار #تمرین

وقتی فومو یا ترس عقب افتادن از بقیه میاد، چی‌کار کنیم؟
این ۴ سؤال خیلی کمک‌کننده‌ان:

۱. این خواسته، مالِ منه یا کپی‌برداریه؟
اگر هیچ‌کس این موضوع رو به من نشون نمیداد، باز هم تهِ دلم میخواستمش؟ یا فقط چون بقیه دارنش برام جذاب شده؟

۲. من دقیقاً تشنه‌ی چی هستم؟
آیا واقعاً اون «تجربه» رو میخوام یا دنبال حسِ «دیده شدن» و «تأیید شدن» هستم که فکر میکنم با اون کار به دست میاد؟ (گاهی ما هدف رو اشتباهی میگیریم).

۳. الان چی رو تو زندگی خودم نمیبینم؟
فومو مثل یه مه غلیظه؛ باعث میشه داشته‌های واقعیِ خودمون رو نبینیم. از خودت بپرس: «الان چه چیز ارزشمندی توی زندگی خودم هست که به خاطر خیره شدن به بقیه، ازش غافل شدم؟»

۴. قدمِ واقعیِ «من» چیه؟
به جای اینکه سعی کنم به سرعتِ بقیه برسم، بپرسم: «امروز چه کار کوچیکی میتونم انجام بدم که من رو به نسخه‌ی بهتری از خودم (نه بقیه) تبدیل کنه؟»